24-The future of psychotherapy

آینده روان‌درمانی در گرو یکپارچه‌سازی شیوه‌های گوناگون و رهایی از نظام‌های فکری بسته و سخت‌گیرانه است. یافته‌ها نشان می‌دهند که اگرچه مفاهیمی مانند ناخودآگاه، سازوکارهای دفاعی و انتقال، حقایق علمی بنیادین هستند، اما تکیه صِرف بر یک روش ممکن است تمامی جنبه‌های رنج انسان را پوشش ندهد؛ برای نمونه، ترکیبِ رویکردهای پویشی با روش‌های رفتاری می‌تواند همزمان به ریشه‌های شخصیتی و نشانه‌های بالینی باقیمانده بپردازد. همچنین، بر خلافِ سنت‌های قدیمی که بر سکوت و انفعالِ مطلقِ درمانگر تأکید داشتند، رفتارهای صمیمانه و ابرازِ انسانیت به عنوانِ ارکانِ اصلیِ جلبِ اعتماد و رسیدن به نتایج درمانیِ برتر شناخته می‌شوند. روندهای نوین بر این باورند که با تمرکزِ فعال بر شیوه‌های دفاعی و فراهم کردنِ بستری برای تجربه‌ی مستقیمِ احساساتِ پنهان، می‌توان دامنه‌ی اثرگذاریِ درمان را به طیف وسیع‌تری از مراجعان گسترش داد. در نهایت، دورنمایِ این دانش به سویِ رویکردی همه‌جانبه حرکت می‌کند که در آن، بهترین ابزارهایِ موجود از مکاتبِ مختلف برایِ پاسخگویی به نیازهایِ منحصر‌به‌فردِ هر فرد به کار گرفته می‌شوند.