آلن دوباتن در این گفتگو میان فلسفه به عنوان یک تخصص دانشگاهی و فلسفه به عنوان منبعی برای کسب حکمت در زندگی روزمره تمایز قائل میشود و معتقد است که دانشگاهها از جنبههای کاربردی و حیاتی این دانش فاصله گرفتهاند. او بر این باور است که ذهن انسان برای پذیرش ایدههای پیچیده به جذابیت و هنرِ بیان نیاز دارد و فیلسوفان باید از روشهای نویسندگی و روایتگری استفاده کنند تا مخاطب را در سفری فکری همراهی نمایند. از دیدگاه او، فلسفه تنها یک موضوع خاص نیست، بلکه روشی دقیق برای اندیشیدن و تحلیل مفاهیم است که باید با تجربیات واقعی و حسی انسانها پیوند بخورد؛ به همین دلیل، او از سبک نگارش فیلسوفانی که تنها بر منطق خشک تمرکز دارند انتقاد کرده و بر ضرورت پیوند دوباره فلسفه با ادبیات و هنر برای اثرگذاری بیشتر بر توده مردم تأکید میورزد.
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است