تفاوت بنیادین انسان با سایر موجودات در توانایی درک ذهن دیگران و ایجاد پیوندهای مشترک نهفته است. بر اساس این دیدگاه، ذهن پدیدهای محصور در جمجمه نیست، بلکه در فضای میانفردی و از طریق تعاملات اجتماعی و فرهنگی معنا پیدا میکند. هویت فردی و حس اخلاقی ما ریشه در همکاریهای جمعی و نگاه برابر به همنوعان دارد و تفکر نیز بیش از آنکه ابزاری برای کشف حقیقت مطلق باشد، وسیلهای برای برقراری ارتباط و استحکام روابط انسانی است. از این رو، ریشه بسیاری از آشفتگیهای روانی و بروز رفتارهای خشونتآمیز در فرد و جامعه را باید در فروریختن پلهای اعتماد و ناتوانی در درک نیتهای دیگری جستجو کرد، چرا که شکوفایی انسان تنها در بستر درک متقابل و به رسمیت شناختن حضور آگاهانه دیگران میسر میشود.
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است