3-ذهن ما وکیل است نه قاضی

انسان موجودی است که هویت و آگاهی‌اش نه در انزوای فردی، بلکه در فضای میان‌فردی و از طریق پیوند با دیگران شکل می‌گیرد. بر این اساس، توانمندی‌های ذهنی مانند استدلال و منطق، بیش از آنکه ابزاری برای کشف حقایق محض باشند، وسیله‌ای برای جلب اطمینان و اثبات توانمندی در همکاری‌های جمعی به شمار می‌روند. یادگیری واقعی و تغییر در رفتارهای ریشه‌دار تنها زمانی میسر می‌شود که در یک رابطه دوسویه و مبتنی بر امنیت، فرد احساس کند نیت‌هایش دیده شده و به رسمیت شناخته می‌شود. از این رو، ریشه بسیاری از آشفتگی‌های روانی و رفتارهای خشونت‌آمیز را باید در فروریختن پل‌های اعتماد و ناتوانی در درک دنیای ذهنی دیگری جست‌وجو کرد؛ چرا که سلامت روان در گرو بازسازی مسیرهای گفتگو و توانایی دیدن جهان از چشم‌اندازهای متفاوت در بستر یک زندگی جمعی و همدلانه است.