انسان موجودی است که آگاهی و هویت او نه در انزوای فردی، بلکه در بستر پیوندهای میانفردی و از طریق نگاه دیگران شکوفا میشود. خودشناسی واقعی پدیدهای استنباطی است که از مسیر درک نیتهای همنوعان و بازتابهای درست عواطف در آینه روابط میگذرد و هرگونه گسست در این پیوندها یا بروز هیجانات شدید، ریشه اصلی آشفتگیهای روانی و ناتوانی در فهم دنیای درون محسوب میشود. ذهن آدمی بیش از آنکه ابزاری برای کشف حقایق انتزاعی باشد، وسیلهای برای برقراری ارتباط و همکاریهای جمعی است که تنها در فضای امن و سرشار از اعتماد رشد میکند. از این رو، سلامت روان در گرو خروج از حصار خودمحوری، بازسازی توانایی دیدن جهان از چشماندازهای متفاوت و پذیرش این واقعیت است که معنای حقیقی زندگی در میانه گفتگوهای صادقانه و به رسمیت شناختن حضور آگاهانه دیگران نهفته است.
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است