خویشتن انسانی پدیدهای است که نه به عنوان یک جسم مادی، بلکه در قالب یک نظام، فرآیند و عملکرد در مرز میان کالبد زیستی و ساختارهای فرهنگی جامعه تعریف میشود. این سازوکار به مغز اجازه میدهد تا فراتر از غرایز طبیعی، رفتارهای خود را بر اساس قواعد اجتماعی تنظیم کرده و با مدیریت آبرو و پذیرش مسئولیت، جایگاه خود را در گروه تثبیت کند. خویشتن از سه بخش بنیادین آگاهی از خود، توانایی تصمیمگیری و پیوندهای اجتماعی تشکیل شده است که در کنار هم، هویتی یکپارچه و تداومیافته در طول زمان پدید میآورند. در واقع، این پدیده ابزاری تکاملی است که با هماهنگ کردن کالبد انسانی با نظامهای پیچیده فرهنگی، همکاریهای گسترده و زندگی جمعی را برای بقا و پیشرفت بشر امکانپذیر میسازد.
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است