4-Different Societies Make Different Kinds of Selves

خویشتن انسانی پدیده‌ای است که متناسب با الزامات نظام اجتماعی شکل می‌گیرد؛ به گونه‌ای که در جوامع غربی هویتی مستقل و خودمختار رواج دارد که بر ویژگی‌های فردی و اهداف شخصی متمرکز است، اما در جوامع شرقی، خویشتن به صورت وابسته به دیگران و در پیوند با نقش‌های اجتماعی تعریف می‌شود و هماهنگی گروهی را بر خواسته‌های فردی مقدم می‌شمارد. این تفاوت‌ها در انگیزه‌هایی مانند تمایل به بزرگ‌نمایی خود در فرهنگ‌های مستقل و گرایش به اصلاح و نقد خود در فرهنگ‌های وابسته نمایان می‌شود. علاوه بر این، جوامع را می‌توان به دو گروه تقسیم کرد: گروه‌هایی که برای فرد ارزش ذاتی و درونی قائل‌اند و گروه‌هایی که ارزش انسان را وابسته به قضاوت دیگران و حفظ اعتبار عمومی می‌دانند. ریشه این تنوع در شیوه‌های زیستی، پیشینه همکاری‌های اقتصادی و حتی شرایط محیطی نهفته است که در نهایت منجر به خلق گونه‌هایی از خویشتن می‌شود که برای زندگی در آن بستر فرهنگی خاص بیشترین سازگاری را داشته باشند.