خویشتن انسانی در اصل به عنوان یک کارگزار اخلاقی عمل میکند که وظیفه بنیادین آن مدیریت آبرو و اعتبار در بستر اجتماع است. برخلاف دیگر جانداران، انسان دریافته است که بقا و کامیابی او در گرو همکاریهای گسترده با دیگران است و این پیوند تنها از مسیر جلب اعتماد و پایبندی به ارزشهای مشترک میگذرد. اخلاق ابزاری است که برای شکوفایی نظامهای جمعی پدید آمده و فرد را ناگزیر میسازد تا برای حفظ جایگاه اجتماعی خود در آینده، بر تکانههای خودخواهانه و سودجوییهای آنی در زمان حال چیره شود. اهمیت آبروی اخلاقی به قدری در تار و پود هویت انسان تنیده شده است که دگرگونی در منش و پایبندیهای اخلاقی، بیش از هر تغییر دیگری حتی از دست دادن حافظه، باعث میشود تا اطرافیان فرد را انسانی دیگر بپندارند. در نهایت، خویشتن با نظارت مستمر بر رفتارها و هماهنگ کردن آنها با هنجارهای جامعه، زمینهساز زندگی در یک نظام پایدار و همکارانه میشود که منافع بلندمدت فرد و گروه را تضمین میکند.
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است