فصل سیزدهم به واکاوی انگیزههای بشر برای خودشناسی میپردازد و نشان میدهد که میل به مثبتنگری و شنیدن سخنان خوشایند درباره خود، نیرومندترین محرک در این مسیر است [۸۱، ۹۴]. انگیزه بعدی، تمایل به حفظ ثبات و هماهنگی در رفتار است که عمدتاً به دلیل فشارهای اجتماعی و نیاز دیگران به پیشبینیپذیر بودن ما شکل میگیرد [۸۸، ۸۹]. در مقابل، انگیزه دستیابی به دانش دقیق و واقعی، با وجود اهمیت زیاد در تصمیمگیریهای درست، معمولاً ضعیفترین جایگاه را در اولویتهای ذهنی دارد [۹۴، ۹۵]. با این حال، رویکرد خودبهسازی که بر اصلاح عیوب و تمرکز بر اهداف آینده استوار است، سازندهترین انگیزه برای موفقیت در زندگی تلقی میشود [۱۰۱، ۱۰۳]. در این چارچوب، حرمت نفس نه یک هدف مستقل، بلکه ابزاری درونی برای سنجش میزان پذیرش اجتماعی و جایگاه فرد در سلسلهمراتب گروهی است که به انسان کمک میکند تا پیوندهای حیاتی خود را با اجتماع حفظ نماید [۲۰۴، ۲۰۸]. همچنین، تمرکز بر ارزشهای درونی از طریق خودتاییدی، میتواند واکنشهای دفاعی در برابر شکستها را کاهش داده و مسیر را برای پذیرش واقعیت و رشد فردی هموار کند [۱۱۵، ۱۱۷].
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است