17-The Self in Action

خویشتن در جایگاه یک کارگزار فعال، وظیفه مدیریت رفتار، تصمیم‌گیری و مهار تکانه‌ها را بر عهده دارد تا فرد بتواند در ساختارهای پیچیده اجتماعی نقش‌آفرینی کند. این جنبه از وجود انسان بر پایه خواسته‌ها و نیازهای بنیادین بنا شده و از طریق تنظیم رفتار بر اساس مفاهیم انتزاعی و هنجارهای گروهی، توازن میان فرد و محیط را برقرار می‌سازد. مهار خویشتن به دو شیوه کلی صورت می‌گیرد: تغییر دنیای پیرامون برای سازگاری با نیازهای شخصی و یا دگرگونی درونی برای همسویی با ضرورت‌های بیرونی. خویشتن با پذیرش نقش‌هایی همچون انجام وظایف دشوار، پیروی از دستورهای جمعی، مشارکت در تبادلات اقتصادی، دادوستد اطلاعات و پایبندی به اصول اخلاقی، جایگاه فرد را در اجتماع تثبیت می‌کند. در واقع، این سازوکار اجرایی که با صرف انرژی ذهنی همراه است، ابزاری تکاملی است که با تبدیل انسان از یک موجود غریزی به عاملی مسئولیت‌پذیر، امکان همکاری‌های گسترده و بقای تمدن بشری را فراهم می‌آورد.