رفتارهای خودتخریبگرایانه نه ناشی از میل درونی به شکست یا رنج، بلکه نتیجه محاسبات اشتباه در مدیریت خویشتن است. انسانها معمولاً به دلیل دستاوردهای کوتاهمدت و لذتهای آنی، هزینههای سنگین و بلندمدت را نادیده میگیرند که این پدیده در قالب راهبردهایی نظیر اهمالکاری یا ایجاد موانع عمدی برای توجیه شکستهای احتمالی نمایان میشود. علاوه بر این، گاهی تلاش برای رسیدن به موفقیت به دلیل بهکارگیری روشهای نادرست، مانند تمرکز بیش از حد بر جزئیات در لحظات حساس، نتیجه معکوس داده و منجر به افت عملکرد میگردد. ریشه اصلی این لغزشها را باید در فشارهای عاطفی، ترس از قضاوت دیگران و تلاش برای صیانت از آبروی فردی جستوجو کرد که باعث میشود بخش اجرایی ذهن از مسیر عقلانی خارج شود. در حقیقت، این رفتارها نشاندهنده ضعف در مهار نفس یا خطای برنامهریزی در تنظیم رفتار هستند و نه تمایلی ذاتی به نابودی خود.
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است