05-پشت نگاه خیره نوزاد چه می گذرد

این بخش از درس به بررسی چگونگی رشد فکری و شناختی در دوران کودکی می‌پردازد و با تحلیل نظریات ژان پیاژه آغاز می‌شود که کودکان را مانند دانشمندان کوچکی می‌دید که به صورت فعال برای درک جهان تلاش می‌کنند. اگرچه پیاژه معتقد بود نوزادان در ابتدا فاقد درک پایداری اشیا هستند و تصور می‌کنند چیزی که دیده نمی‌شود دیگر وجود ندارد، اما یافته‌های علمی نوین با استفاده از روش‌های سنجش غافلگیری و زمان خیره شدن نشان داده‌اند که نوزادان بسیار باهوش‌تر از تصورات قبلی هستند و حتی در ماه‌های اول زندگی مفاهیم پایه فیزیک و ریاضی را درک می‌کنند. این پژوهش‌ها توضیح می‌دهند که محدودیت‌های رفتاری کودکان لزوماً ناشی از عدم فهم آن‌ها نیست، بلکه می‌تواند به دلیل تکامل نیافتن بخش‌هایی از مغز باشد که مسئول مهار رفتارها و کنترل ارادی هستند. در مجموع، رشد شناختی ترکیبی از توانمندی‌های درونی اولیه و تغییرات ساختاری در مغز مانند ایجاد پیوندهای عصبی جدید و صیقل خوردن مسیرهای ارتباطی در طول زمان است.