فرسودگی عاطفی که پیشتر تنها در میان مددکاران و پزشکان دیده میشد، امروزه به دلیل غرق شدن در فضای مجازی به مشکلی فراگیر بدل گشته است. این وضعیت نتیجه فشار مداوم بر بخشهای مربوط به همدردی در مغز است که برخلاف شفقت، به جای انگیزه دادن برای کمک، فرد را دچار تخلیه روانی، اضطراب و بیحسی میکند. روشهای نمایش محتوا در شبکههای اجتماعی با تکیه بر اخبار ناگوار و نمایش پیاپی رنجها، توانایی تامل و قضاوت اخلاقی را در انسان کاهش داده و منجر به نوعی فلج عاطفی و دوری از رفتارهای نوعدوستانه میشود. برای رهایی از این تله، لازم است کاربران با مدیریت زمان حضور در محیطهای مجازی، تقویت مهارتهای مراقبت از خود و انتخاب آگاهانه محیطهای گفتگوی سالمتر، ظرفیتهای روانی خود را برای واکنشهای انسانی و موثر بازسازی کنند.
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است