افکار چگونه ساختار فیزیکی مغز را می سازند

مغز انسان برخلاف باورهای گذشته اندامی ایستا نیست، بلکه سامانه‌ای پویا و تغییرپذیر است که در تمام مراحل زندگی توانایی بازسازی ساختار مادی و بازطراحی مسیرهای ارتباطی خود را دارد. این توانایی که از طریق تکرار افکار، یادگیری و تجربه‌های روزمره فعال می‌شود، باعث می‌گردد سلول‌های عصبی که به طور هم‌زمان برانگیخته می‌شوند، پیوندهای پایدارتری ایجاد کنند و الگوهای ذهنی خاص را به مسیرهای زیستی خودکار تبدیل نمایند. اگرچه فشارهای روانی مداوم و اندیشه‌های ناخوشایند می‌توانند با ترشح پیام‌رسان‌های آسیب‌رسان باعث تحلیل نواحی مربوط به یادگیری و منطق شوند، اما تمرین‌های آگاهانه‌ای مانند سپاسگزاری و تمرکز بر لحظه حال قادرند به عنوان معماران درونی، مغز را دوباره سیم‌کشی کرده و با تقویت بخش‌های مربوط به مهار احساسات، توانمندی فرد را در رویارویی با سختی‌ها افزایش دهند؛ در حقیقت، هر فکر تکرار شونده مانند ابزاری است که به طور مستقیم ساختار وجودی ما را برای آینده می‌تراشد و شکل می‌دهد.