06-مغالطات مربوط بودن

مغالطه‌های بی‌ارتباط یا انحرافی به مجموعه‌ای از خطاهای استدلالی گفته می‌شود که در آن‌ها مقدمات، با وجود ظاهر فریبنده و تأثیر روانی، پیوند منطقی با نتیجه ندارند و نمی‌توانند درستی آن را اثبات کنند. در این میان، مغالطه‌ی **حمله به شخص** با تمرکز بر ویژگی‌ها، پیشینه یا انگیزه‌های گوینده به جای نقد دیدگاه او، تلاش می‌کند سخن وی را بی‌اعتبار سازد. مغالطه‌ی **پهلوان‌پنبه** نیز با تحریف و ساده‌سازی افراطیِ نظرِ مخالف، سعی در تخریب آن دارد، در حالی که در مغالطه‌ی **دوراهی کاذب**، با نادیده گرفتن تمام گزینه‌های موجود، فرد تنها میان دو انتخاب محدود و غالباً ناخوشایند محصور می‌شود. از دیگر شیوه‌های نادرست، **جابه‌جا کردن بار اثبات** است که در آن فرد به جای اثبات ادعای خود، از دیگران می‌خواهد که نادرستی آن را نشان دهند؛ همچنین در مغالطه‌ی **مصادره به مطلوب**، نتیجه‌ی استدلال به گونه‌ای در مقدمات گنجانده شده که گویی از پیش پذیرفته شده است. در نهایت، **توسل به احساساتی** نظیر ترس، خشم، ترحم یا چاپلوسی به جای تکیه بر شواهد عینی، ابزاری برای انحراف ذهن از استدلال منطقی و رسیدن به نتایج غیرمستدل به شمار می‌رود.