توضیحات
تندرستی و طول عمر انسانها بیش از آنکه به رمزهای وراثتی یا مراقبتهای بیمارستانی وابسته باشد، تحت تأثیر مستقیم محیط زندگی و امکانات محلههای آنها قرار دارد. شواهد نشان میدهد که نبود گردشگاههای ایمن، آموزشگاههای باکیفیت و دسترسی دشوار به خوراک تازه در مناطق محروم، شکافی عمیق در میزان عمر ساکنان این نواحی نسبت به مناطق مرفه ایجاد کرده است. از آنجا که درمانهای پزشکی تنها سهم کوچکی در پیشگیری از مرگهای زودهنگام دارند، راهکار بنیادین برای بهبود سلامت همگانی در گرو اصلاح برنامههای اجتماعی، کاهش فشارهای روانی ناشی از ناامنی و توانمندسازی شهروندان برای مطالبه حقوق خود در جهت تغییر ساختارهای شهری است. هدف اصلی این تلاشهای نوین، تبدیل کردن سکونتگاههای آسیبدیده به محیطهایی است که در آن برابری در سلامت برقرار باشد و شرایط اقتصادی دیگر زمان مرگ افراد را تعیین نکند.