توضیحات
سیاستهای انضباطی بسیار سختگیرانه در مدارس، که اغلب به دلیل خطاهای کوچک و رفتارهای سلیقهای اعمال میشوند، دانشآموزان را از چرخه آموزش خارج کرده و آینده سلامت آنها را به خطر میاندازند. تحقیقات نشان میدهد که این رویکردها نهتنها به بهبود نظم کمک نمیکنند، بلکه با راندن کودکان به سمت بزهکاری و قطع پیوند آنها با محیط یادگیری، احتمال شکست تحصیلی و کاهش طول عمر را به شدت افزایش میدهند. از آنجا که سطح تحصیلات یکی از قویترین عوامل پیشبینیکننده تندرستی و میزان درآمد در بزرگسالی است، اصلاح این قوانین و جایگزینی تنبیه با حمایتهای عاطفی و اجتماعی، به عنوان یک راهکار حیاتی برای تأمین عدالت در جامعه شناخته میشود. تلاش برای نگه داشتن دانشآموزان در کلاسهای درس، در واقع تلاشی برای محافظت از تندرستی جسمی و روانی آنها در تمام دوران زندگی است تا زنجیره فقر و بیماری در جوامع آسیبدیده گسسته شود.