کاژه هفتم | جای گلوله‌های نخورده: درمورد حافظه و زبان

اگر اتفاقی آدم‌هارو به دودسته تقسیم کنهکه یک دسته نفس بکشنو زندگی دسته دوم فقط توی حافظه آدم‌های زنده باشهبه تمام آدم‌های بعد از اون واقعه، به دسته اولی ها بازمانده میگناین دلیلیه که حافظه اهمیت پیدا می‌کنه حافظه فقط یادآور گذشته نیست. حافظه یعنی مقاومت در برابر نسخه‌ای از جهان که قدرت دوست داره به ما تحمیلش کنه. اگر حافظه از بین بره، آدم‌های داخلشم برای همیشه از بین میرناین دلیلیه که ما برای زنده نگهداشتن جان‌های عزیزی که در سال اخیر از بین ما رفتن، هدفشون رو به زبان میاریم و درمورد هدفشون صحبت میکنیمزبان تنها سلاح حافظه برای زنده موندنهو اون آدم‌ها هدفی داشتن، که الان روی شونه ماستبه کاژه هفتم خوش اومدینکاژه به معنای پناهگاهه