نه مرسی

از بچگی یادمون دادن مؤدب باشیم، آدمِ خوب باشیم،

رضایت بقیه رو نگه داریم، حتی اگه دلمون می‌خواست فریاد بزنیم «نه».

اما یه جایی توی مسیرِ بزرگ‌شدن،

می‌فهمی اون “نه” که نگفتی،

تبدیل می‌شه به خستگی، به دلگیری، به فاصله و گاهی حتی به خشمی مخرب…

نه گفتن همیشه رد کردن نیست ؛ گاهی یعنی احترام به خودت، به زمانت، به آرامشت و این یک رهاییه یه آزادی باارزش…

نه گفتن تمرینِ مرز داشتنِ بی‌عذر و بی‌توضیحه.

تمرینِ یاد گرفتنِ اینکه لازم نیست همیشه همه‌چیزو برای همه توضیح بدی و شاید جادویِ نه گفتن،

اون‌جاست که بالاخره یاد می‌گیری انتخاب کنی.

خودت رو، مسیرت رو، حالِ دلت رو…

بیا واژه‌ی نه گفتن رو از گنار برچسب هایی عدم‌سازگاری و خودخواهی و بی‌احترامی تمیزش بدیم ؛ میتونی سازگار همراه و همدل و بااحترام باشی و بلد باشی به موقع و به جا نه بگی...