حسی به نام غم (بخش دوم)

این قسمت، ادامه‌ی اپیزود قبلیه:

«حسی به نام غم».

این‌بار بیشتر از قبل،

صدای خودتون رو می‌شنوین!

صدای آدم‌هایی که هرکدوم‌شون یه جورِ خاص غم رو زندگی کردن.

این صداها شاید خودِ تو نباشن ولی عمیقاً آشنان ، گاهی مثل آینه‌ان و گاهی مثل پنجره.

اینجا یه پاتوق امروزیه برای خاطره‌های دیرینه.

چاتانوگا برای شلوغی نیست برای اون مکثی که شاید وسط زندگی دلت دنبالش می‌گشته…

با هم به دلِ غم سرک می‌کشیم

شاید برای آشتی،

شایدم برای رفاقتِ بیشتر باهاش…

ازتون پرسیدیم که غم چه شکلیه…

شما گفتین ، ما شنیدیم و حالا، صداهای شما رو مثل تکه‌های یه پازل در کنار هم چیدیم…

تا شاید تصویر کامل‌تری از این مهمون قدیمی ساخته بشه…