منوچهر نیستانی | کارخانه

▨ نام شعر: کارخانه 

▨ شاعر: منوچهر نیستانی

▨ با صدای: منو.چهر نیستانی

▨ پالایش و تنظیم: شهروز کبیری

ـــــــــــــــــ

اینجا،

هر دکمه‌ای به منبع برقی‌ست متصل،

کارِ تلاشِ آهن و بازوست.

هر گوشه پیلواری، پولاد،

-روی زمینِ چرب-

خفته‌ست و دودِ عالم، با اوست

با سینه‌ها رفاقتِ دیرینِ صبر و سل.

اینجا،

گل‌های لفظ را {گل‌های لفظ‌های شما را}

-نارسته از لبان-

توفان پرغریو هزاران چرخ،

از دودکش، به خارج انبار می‌برد.

اینجا،

انبار انفجار مدامی پر از صداست،

بازی بی‌صدای لبان، پیکِ قلب‌هاست،

هر سینه، کوره‌ای وز صد یاد مشتعل:

یاد غروب

(درهای آهنی بر روی پاشنه می‌چرخند

مردانِ چربِ خسته،

بی‌حرف

دسته‌دسته، بیرون می‌آیند...)

یاد غروب، و خانه...

- چه خوب، آه!

لم دادن و تمدد اعصاب،

با چایِ داغ، و شامِ لبِ حوض،

فریادِ بچه‌ها،

برخوردِ دیگ و قاشقِ مطبخ

و آنگاه، خواب،

خواب...

چشمان نمی‌توانند این دود را شکافت.

هر چهره، یک غریبه‌ی دیگر،

با چشم باد کرده، با گونه‌ی برآمده - از پشتِ درد و دود

شطِ مدامِ همهمه، اینجا،

خاموش می‌کند، (اگر نه بود!)

فریاد قلب‌های شما را

طوفانِ بی‌امانی،

با خویش می‌برد،

گل‌های رنگ‌رنگِ صدا را

▨ 

منوچهر نیستانی

از دفتر شعر دیروز، خط فاصله

منتشر شده به سال ۱۳۵۰

ــــــــــــ

پی‌نوشت اول: تاریخ خوانش مربوط است به ۲۶ مهر ماه ۱۳۵۶ در شب نهم از شب‌های شعر گوته.

پی‌نوشت دوم: متن شعر منطبق بر خوانش شاعر است و با نسخۀ چاپ شده در کتاب، تفاوت‌هایی دارد. شکل مکتوب شعر‌، در داخل آکولاد {} آمده است.