حدود دویستسالی میشود که بین انسان و کارهایش شکافی عمیق افتاده. اما اندازۀ این شکاف بهقدر یک دکمه است. پیشتر، انسانها بیواسطه در متن کارشان حضور داشتند و با لمس اشیای اطراف جهان را تغییر میدادند. اما حالا چه؟ به کارهای روزمرهتان نگاه کنید: در آسانسور، دکمهای میزنیم و بالا میرویم. دکمههای کیبورد را فشار میدهیم و متنی نوشته میشود. حتی برای ابراز علاقه و نفرت هم به دکمه محتاجیم: لایکها دکمهاند و بمبهای اتم با دکمه پرتاب میشوند. دکمهها چگونه معنای زندگیمان را تغییر دادهاند؟
👤نویسنده: ریچل پلاتنیک
🖋مترجم: میترا دانشور
🎙گوینده: نازنین شکرابی
📄منبع مقاله: ایان
📑منبع ترجمه: وبسایت ترجمان
📻نسخه صوتی: رادیو ریرا
اولین نفر کامنت بزار
شرکتهای چندملیتی همیشه متهم بودهاند که برای...
امروزه میزان موفقیت یک پژوهشگر، تا حد زیادی، ...
آلبرت هِرشمن در سال ۱۹۵۲، برای ماموریتی از طر...
جرج مکاری، مدیر موسسۀ تاریخ روان شناسی، در ک...
مطالعۀ دینداری در ژاپن برخی از بنیادیترین پ...
اگر بشود وضعیتمان در سال ۲۰۲۰ را در یک کلمه خ...
میگویند سوگ شبیه اقیانوس است، موجموج به سرا...
خیلیها کارل دایسروث را بزرگترین دانشمند علو...
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است