مهماننوازی و تکریمِ غریبهها از اصلیترین پایههای فرهنگهای بشری بوده است. در بسیاری از آیینها آب و غذا دادن به غریبه و فراهمکردن جایی برای استراحت او نوعی وظیفۀ مقدس به شمار میرفت. از سوی دیگر، غریبهها هم در بسیاری مواقع قدیسان یا حتی خدایانی در لباس مبدل به شمار میرفتند. زندگی شهری جدید اگرچه این وظیفه را از دوشمان برداشت، اما همچنان ما را نزدیک غریبهها نگاه میداشت، تا اینکه پاندمی شروع شد و از غریبهها، جز نامها یا تصاویری روی صفحۀ گوشی، چیزی باقی نماند.
👤نویسنده: جو موران
🖋مترجم: حسنی سهرابیفر
🎙گوینده: آرمان خدادادی
📄منبع مقاله: گاردین
📑منبع ترجمه: وبسایت ترجمان
📻نسخه صوتی: رادیو ریرا
اولین نفر کامنت بزار
شرکتهای چندملیتی همیشه متهم بودهاند که برای...
امروزه میزان موفقیت یک پژوهشگر، تا حد زیادی، ...
آلبرت هِرشمن در سال ۱۹۵۲، برای ماموریتی از طر...
جرج مکاری، مدیر موسسۀ تاریخ روان شناسی، در ک...
مطالعۀ دینداری در ژاپن برخی از بنیادیترین پ...
اگر بشود وضعیتمان در سال ۲۰۲۰ را در یک کلمه خ...
میگویند سوگ شبیه اقیانوس است، موجموج به سرا...
خیلیها کارل دایسروث را بزرگترین دانشمند علو...
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است