آتش...بس است.

هیچکس مجاز بر آتش افکندن نیست که این مردم که این تاریخ که این خاک، تاول های بسیار بر تن دارد; تاول بیشتر نمی خواهیم.

که ما قرن هاست سوخته ایم، آتش بیشتر نمی خواهیم.

این آتش ها که می افکنیم در اختیار هیچکس نمی ماند، آتش افروخته شعله به شعله و خانه به خانه و کوچه به کوچه و شهر به شهر می رود; آتش تمیز ندارد، خانه دوست از دشمن نمی شناسد، همه را می سوزد.

کلمات را که در آتش بیندازیم، دودش در چشم همه خواهد رفت ; در چشم خویش و بیگانه.

ما به کسی محتاجیم که میان این همه غوغا و معرکه و آتش بگوید:” آتش بس!” آتش برای همیشه بس!

که ما دیگر آتش بیار معرکه نمی خواهیم، آب می خواهیم، هیزم نو نمی خواهیم.

و کیست جز ”تو” و کیست جز ” من” که 

بگوید:”آتش بس!”

من آب آورده ام بگیر و بنوش و مهربان باش...

✍️#عرفان_نطرآهاری