همیشه چشم به راه آسمون باش...

درود دوستان همراه.

به آخرین ایستگاه مسیر بازگشت به خود واقعی رسیدیم.

ما دارای احساسات و عواطف و خواستهای موجه هستیم.

مانند کودک درونمان دختربچه ای سرخوش و نترس میشویم.

هر انچه هستیم را دوست میداریم و به رسمیت میشناسیم.

هنوز هم میتوانیم در پی باورها و هر آنچیزی باشیم که شادمان کند.

ما هستیم....

پ.ن : با تشکر از آقای حسین ارا که معلم معنوی من است.

و...صدای گرم هنرمند گرامی آقای امیر تاجیک.