اپیزود صفر - پادکست پرگاس

سلام. به دنیای «پرگاس» خیلی خوش اومدین!

راستش من همیشه آدمِ نظم و چارچوب بودم، اما «پرگاس» رو ساختم تا دقیقا همین جا خط‌کشم رو بشکنم و اون نظم سفت‌وسخت همیشگی رو بذارم کنار. تو این روزای پرالتهاب، دلم می‌خواست یه پناهگاه امن بسازم تا با هم بریم تو دل قصه‌های اساطیری...

ما تو هر اپیزود اول قصه رو می‌شنویم و بعد من برداشت شخصی و دلی خودمو (بدون هیچ ادعای تخصص روان‌شناسی) براتون می‌گم تا ببینیم کجای این قصه‌های باستانی، شبیه زندگی و ترس‌ها و امیدهای امروزِ خودمونه.

یه اعتراف کوچیک:

چون تصمیم گرفتم اینجا برام یه فضای رها و بدون کمال‌گرایی باشه، نمی‌تونم واسه زمان یا ترتیب انتشار اپیزودها قول قطعی بدم. ترجیحم اینه که هر قسمت رو با «حال خوب» و دلی بسازم، نه با استرسِ اجبار و انجام وظیفه. پس هر وقت قصه‌ای صدامون کرد، پیدام می‌شه.

همون‌طور که تو اپیزود صفر هم می‌شنوید، شاید امکاناتمون حرفه‌ای نباشه (و حتی زحمت خوندن متنا گردن هوش مصنوعی باشه و گاهی تپق بزنه!) اما همه چی اینجا با تمام قلبم نوشته شده.

اینجا یه جاده‌ یه طرفه نیست؛ پس اپیزود صفر رو گوش بدین، نظرتون رو برام بنویسین و همسفر این مسیر بی‌برنامه اما پرقصه بشین.

قدمتون به پرگاس روی چشم!