جوانانی كه در دل خاك آرميدند

روزهایی که گذشت، روزهای سختی بود، روزهای تلخ و جانکاهی بود. اونقدر سخت و پر از رنج که کسی نمیتونه از پس توصیفش بربیاد. اونقدر عجیب و پر درد که شاید فقط کسانی که دیدند و شنیدند ضجه‌های مادرها رو، بتونن بگن چی بر سر مردم اومد. فقط اونهایی که خم شدن پشت پدرها رو دیدند، اونهایی که سفید شدن یک شبه موهای خواهرها و برادرها رو دیدند، بتونن بگن چی به سر این مردم اومد. دی ماه امسال، بدترین دی ماهی بود که مردم ایران می‌تونستند به خودشون ببینند. آدم‌های زیادی در خیابون جونشون رو از دست دادند. جوون‌ها، جوونهای زیادی از دست رفتند و خونواده‌های زیادی عزادار شدند. ما در غم همه این خونواده‌ها شریکیم. جز همدردی و اشک ریختن باهاشون، کار نمی‌تونیم بکنیم.