نهج البلاغه 1447 | 10 شعبان | حکمت 466

حکمت 466 نهج البلاغه: دعاى طلب باران

متن حکمت:

وَ قَالَ (عليه السلام) فِي دُعَاءٍ اسْتَسْقَى بِهِ:

اللَّهُمَّ اسْقِنَا ذُلُلَ السَّحَابِ، دُونَ صِعَابِهَا.

ترجمه حکمت:

و در طلب باران فرمود (عليه السلام):

بار خدايا، ما را باران ده از ابرهايى كه به فرمان اند نه از ابرهايى چموش و سخت نافرمان.