نهج البلاغه 1447 | 3 شعبان | حکمت 462

حکمت 462 نهج البلاغه: نکوهش افراط و تفريط در دوستی امام

متن حکمت:

وَ قَالَ (عليه السلام):

يَهْلِكُ فِيَّ رَجُلَانِ؛ مُحِبٌّ مُفْرِطٌ، وَ بَاهِتٌ مُفْتَرٍ.

قال الرضي و هذا مثل قوله (عليه السلام):

هَلَكَ فِيَّ رَجُلَانِ؛ مُحِبٌّ غَالٍ، وَ مُبْغِضٌ قَالٍ. 

ترجمه حکمت:

و فرمود (علیه السلام):

دو كس در باره من هلاك شدند، يكى آنكه، در دوستى افراط مى ورزد و يكى آنكه، بهتان مى زند و افترا مى بندد.

نظير اين سخن امام (علیه السلام) است كه فرمود:

دو كس در باره من هلاك شدند: دوستى كه در دوستيش غلو كند و دشمنى كه در دشمنيش افراط ورزد.