غزل و تعبیر شماره 106 - غزل شماره 106

غزل شماره 106: تنت به ناز طبيبان نيازمند مباد وجود نازکت آزرده گزند مباد سلامت همه آفاق در سلامت توست به هيچ عارضه شخص تو دردمند مباد جمال صورت و معنی ز امن صحت توست که ظاهرت دژم و باطنت نژند مباد در اين چمن چو درآيد خزان به يغمايی رهش به سرو سهی قامت بلند مباد در آن بساط که حسن تو جلوه آغازد مجال طعنه بدبين و بدپسند مباد هر آن که روی چو ماهت به چشم بد بيند بر آتش تو بجز جان او سپند مباد شفا ز گفته شکرفشان حافظ جوی که حاجتت به علاج گلاب و قند مباد تعبیر غزل 106: سلامتی از بزرگ ترین نعمت های خداوند است که تا وقتی از آن محروم نشده ایم قدرش را نمی دانیم. خدا را به خاطر نعمت های فراوان و سلامتی شکرگزار باشید. ظاهر جدی و خشنی دارید اما برخلاف ظاهر عبوس، باطن لطیف و مهربانید ارید که از عشق و محبت لبریز است. خدا را شکر که از چشم زخم حسودان در امان بوده و رقیبی برای شما نیست. کاری که فکر می کنید درست است انجام دهید و از طعنه دشمنان رنجیده خاطر نشوید. به زودی به مراد دل خود خواهید رسید.