نهج البلاغه 1447 | 21 جمادی الثانی | حکمت 449

حکمت 449 نهج البلاغه: ترک دنیا و کسب

متن حکمت:

وَ قَالَ (عليه السلام):

أَلَا حُرٌّ يَدَعُ هَذِهِ اللُّمَاظَةَ لِأَهْلِهَا؟ إِنَّهُ لَيْسَ لِأَنْفُسِكُمْ ثَمَنٌ إِلَّا الْجَنَّةَ، فَلَا تَبِيعُوهَا إِلَّا بِهَا.

ترجمه حکمت:

و فرمود (عليه السلام):

آيا آزاده اى نيست كه اين ته مانده غذاى در دهن مانده را براى آنان كه در خور آن هستند، بيفكند. هر آينه نفسهاى شما را بهايى جز بهشت نيست، پس خود را جز به آن بها مفروشيد.