کیانوش خادم

گل گلدون من شکسته در باد

تو بیا تا دلم نکرده فریاد

گل شب‌بو دیگه شب‌بو نمی‌ده

کی گل شب‌بو رو از شاخه چیده

گوشه آسمون پُر رنگین کمون

من مثل تاریکی تو مثل مهتاب

اگه باد از سر زلف تو نگذره

من می‌رم گم می‌شم تو جنگل خواب

گل گلدون من ماه ایوون من

از تو تنها شدم چو ماهی از آب

گل هر آرزو رفته از رنگ و بو

من شدم رودخونه دلم یه مرداب

آسمون آبی می‌شه اما گل خورشید

رو شاخه‌های بید دلش می‌گیره

دره مهتابی می‌شه اما گل مهتاب

از برکه‌های خواب بالا نمی‌ره

تو که دست تکون می‌دی

به ستاره جون می‌دی

می‌شکفه گل از گل باد

وقتی چشمات هم میاد

دو ستاره کم میاد

می‌سوزه شقایق از داغ

گل گلدون من ماه ایوون من

از تو تنها شدم چو ماهی از آب

گل هر آرزو رفته از رنگ و بو

من شدم رودخونه دلم یه مرداب