کیانوش خادم

گل گلدون من شکسته در بادتو بیا تا دلم نکرده فریادگل شب‌بو دیگه شب‌بو نمی‌دهکی گل شب‌بو رو از شاخه چیدهگوشه آسمون پُر رنگین کمونمن مثل تاریکی تو مثل مهتاباگه باد از سر زلف تو نگذرهمن می‌رم گم می‌شم تو جنگل خوابگل گلدون من ماه ایوون مناز تو تنها شدم چو ماهی از آبگل هر آرزو رفته از رنگ و بومن شدم رودخونه دلم یه مردابآسمون آبی می‌شه اما گل خورشیدرو شاخه‌های بید دلش می‌گیرهدره مهتابی می‌شه اما گل مهتاباز برکه‌های خواب بالا نمی‌رهتو که دست تکون می‌دیبه ستاره جون می‌دیمی‌شکفه گل از گل بادوقتی چشمات هم میاددو ستاره کم میادمی‌سوزه شقایق از داغگل گلدون من ماه ایوون مناز تو تنها شدم چو ماهی از آبگل هر آرزو رفته از رنگ و بومن شدم رودخونه دلم یه مرداب