بابک جهانبخش - کافه پاییز

از تو میگمو شب آروم میشم از تو میگمو نفس میگیرم

یه روز از همین روزای پیشه رو تو رو از زندگی پس میگیرم

کوچه ها هوای بارون دارن پنجره پر شده از مرگ درخت

تو یه روزی یاد من میفتی هم نفس با آخرین برگ درخت

کافه ها رو پی تو میگردم صندلی به صندلی میز به میز

تو توو پاییز رسیدی باید تو رو پس بگیرمت از پاییز

خش خشه برگا رو که میشنوم فصل خوشبختیه من سر میرسه

جای خالیت منو آتیش میزنه وقتی تقویم به آذر میرسه هی

حتی یلدا نتونست صبر کنه تا دلم دوباره به حرف بیاد

رو سرم رد زمستونه ببین تو نیومدی داره برف میاد

کافه ها رو پی تو میگردم صندلی به صندلی میز به میز

تو توو پاییز رسیدی باید تو رو پس بگیرمت از پاییز