امیرعباس گلاب

خون میچکید از لب های باباش

که پیش چشماش رو نیزه ها رفت

بدون حتی ، یه قطره ی آب

شنیدم ارباب رو نیزه ها رفت

چجوری بعد تو بابا ، بگو آروم بگیرم

نمیخوام زنده باشم کاش ، منم با تو بمیرم

چجور طاقت بیارم دیدنت رو نیزه ها رو

نمیتونم چجور پنهون کنم این گریه ها رو