مهدی یراحی - لاک پشت

با توام راه شناس شب مه آلودم

او که میرفت سفر گم بشود من بودم

وای بر او که قمارش طلبد جانش را

بشنود ساده خریدند رفیقانش را

وای بر آتش حقی که به دارش بکشند

آشنایان سنگ در کف انتظارش بکشند

با توام وارث تنهایی و آوارگی م

شاهدت میگیرم بر همه ی زندگیم

وای بر اوج عقابی که به یک سنگ گسیخت

لاک پشتی که از این جنگل سوزان نگریخت

وای بر او که شود قاتل بیچاره ی خود

بشنود وصله ی تهمت ز جگرپاره ی خود