سهراب پاکزاد - آشتی

بهونه ی تورو میگیرن هم گلا هم باغبونشون

کبورترامون خیلی وقته خالیه ظرف آب و دونشون

تو که بودی مث بهار بود نفسات با همه فرق

داشت بیا ببین درخت قلبم تو که نیستی ریخته برگاش

من ببین چه قشنگ کردم واسه تو چه لباسی