آب و انار و نبات

مثل همیشه تشکچۀ بی‌بی را کنار پنجره انداخته بودم. تکیه زده بود به پشتی و زیر آفتاب جان‌بخش آذر، انار دانه می‌کرد. کنارش نشسته بودم و به حرکات ظریف انگشتان زمختش نگاه می‌کردم که هنرمندانه دانه‌ها را از پوست انار درمی‌آوردند و توی کاسه می‌ریختند. نگاهش به من بود و حواسش به انار. یکی از دانه‌های انار افتاد و قل خورد روی قالی. دانه را برداشت، فوتی کرد و توی دهان گذاشت...

نویسنده: مهدی میرعظیمی

سایت های ما:

www.ketabeyek.com

www.radioyek.org