مهدخت ایران

گره تلاقی دو چیزی است که شاید روزگاری از هم دور مانده بودند،در حالی که شباهت هایشان می توانست آنها را آنقدر به هم نزدیک کند که برای یک هدف، باهم گره بخورند و راه را برای رسیدنشان کوتاه تر کنند ...این ...

گاهی آنقدر در غم ها و دل نگرانی ها و استرس هایت غرق می شوی که انگار هیچ مفر و راه نجاتی برای آن وجود نخواهد داشت ...غافل از آن که اگر اندکی سرت را از قایق گرفتار شده ی خودت بیرون بیاوری ،خواهی دید که...

چشم ها گاهی می توانند به جای گوش ها ، صداها را بهتر بشنوند... و به جای دست ها ، نرمی و سختی ها را بهتر لمس کنند ...و حتی گاهی هم می توانند دستان دلت را بگیرند و او را در کنار عقل بنشانند ...و قاب هایی...

لباس ها که عمرشان کم می شوند ، برای خاطره بازها رفو کردنشان وظیفه ای بی انکار تلقی می شود ...اما این وظیفه را تنها در اجسام اطرافشان به قاعده ای مهم ثبت نمی کنند؛ بلکه برای وقایع زندگی شان نیز به اجرا...

شعر ها سروده نمی شوند، مگر از تراویدن روحی لطیف بر تن خشک الفاظ ...الفاظی یتیم مانده از معنا که به لطفی پدرانه ، صاحب معنایی عمیق می شوند ... این اپیزود ماجرایی از لطافت روح شاعریست که جلوه های دیگر ...

پسرها چشم شان همیشه دنبال پدر می دود ...آنقدر که لباس های پدر ، حرف های پدر و حتی نگاه های پدر را به دنیای شان، تقلید می کنند ...شاید بتوان گفت : «پسر ها آینه ی کوچک پدرانشان می شوند» تقدیم به آقایی ...

مادر شبیه باغبان است؛از تولد تو را در میان مهرش می پرورد ...قد که می کشی ؛ دستان آگاهی اش را برایت حفاظ می کند و قطره قطره آب حیات را در کامت می چکاند ...بزرکتر که می شوی ، آهسته و زیر لب برایت دعای ع...

بزرگی می گفت : موقعیت ها آدم ها را می سازند.گاهی یک موقعیت آسان ، آنقدر سختت می کند که سخت ترین کوره ها هم نمی توانند نرمت کنند و گاهی یک موقعیت سخت آنقدر نرمت می کند که محکم ترین قالب ها هم نمی توانن...

در این دنیا قاب هایی هستند که می توانی بی هیچ دغدغه ای به تماشای شان بنشینی و آب از آب عاقبتت تکان نخورد.. اما در مقابل قاب های دیگری در این دنیا بسته می شوند که اگر فقط تماشاگرشان باشی ، خسران ابدی...

گاهی آنقدر به کسانی که در کنارت هستند عادت می کنی که یادت می رود ، ممکن است روزی از نفس کشیدن در کنارش محروم شوی ...و این غول عادت را تنها زمانی می توانی در هم بکوبی ،که سنگ حادثه ای شیشه ی روزمرگی ها...

گاهی در میانه ی زندگی ، واقعه ای برایت رقم می خورد که دلت می خواهد در گوش زمان بلند فریاد بزنی : « چرا من ؟»و درست در میان بلندی اعتراضت ، دستی از جنس یک یادآوری کوتاه ، شانه ی جانت را می فشارد و به ...

قهرمان ها گاهی آنقدر دست نیافتنی می شوند که دیگر در آنها نمی توانی حتی رگه ای از شباهت به خودت پیدا کنی ... و گاهی آنقدر نزدیک و قابل لمس می شوند که باور می کنی قرار است باقی زندگی ات را شبیه به آن ها...

گاهی عطر ها و طعم ها زنده می شوند تا دستت را بگیرند و تو را بکشانند به عمق ماجرا ...آنجایی که دیگر چشم ها در دیدن زیبایی ها ، اندکی ناتوان می شوند و دستشان را دراز می کنند تا دستاویزی گویا تر برای درک...

شمع های کیک تولد، همیشه همراه آرزوهای بزرگ خاموش می شوند. اما گاهی بعضی از آرزوها آنقدر دست نیافتنی می شوند که روشنایی هیچ شمعی نمی تواند امیدوارت کند ...در این اپیزود از آرزویی اینچنین نوشتم .ارادتمن...

گاهی دانه دانه دلایل را می شماری تا دلت را برای نبودن در مکان و زمانی آرام کنی.اما وقتی به خودت می آیی،چیزی جز بهانه هایی کوتاه قد نمی یابی!این پادست را در میانه ای اینچنین قلم زدم ...میانه ای که شاید...

گاهی باید به نشانه های اطرافت دقیق تر نگاه کنیتا معنایی عمیق در ذهنت متولد شود .معنایی که می تواند تو را وسیع تر و حتی عمیق تر کند .این پادکست داستان نشانه ای بود که به قلم درآوردم ...با احتراممهدخت ا...

گاهی کوچکترین و ساده ترین اتفاق ها برایت تلخ ترین خاطرات را یادآوری میکنند ......

گاهی باید حرف های بزرگ را به زبان آورد حتی اگر برایت درد آور باشد ......

گاهی دلهره ای می‌تواند در میان هیاهو ،معنایی را برایمان متولد کند ......