جداییمان شبیه درِ محکمی بود که با عصبانیت بسته شد، آنقدر صدایش بلند بود که هنوز در ذهنم پژواکش میپیچد.
نفرتی که میانمان رشد کرد، جای عشق را گرفت و هر روز تیرهتر شد. اما حقیقت این است که گاهی رهایی، حتی در تلخترین شکلش، نجات است
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است