این اپیزود به معرفی و تشریح استاندارد شماره ۴۱ حسابداری ایران با عنوان "افشای منافع در واحدهای تجاری دیگر" میپردازند که آخرین بهروزرسانی آن در سال ۱۳۹۸ تصویب شده است. هدف اصلی این استاندارد، افزایش شفافیت کامل است تا سرمایهگذاران بتوانند ماهیت، ریسکها، و آثار مالی منافع شرکت اصلی در سایر شرکتها را ارزیابی کنند. این استاندارد شرکتها را ملزم میکند تا اطلاعات مربوط به چهار گروه اصلی از منافع، شامل واحدهای فرعی (Subsidiaries)، مشارکتهای خاص (Joint Ventures)، واحدهای وابسته (Associates)، و واحدهای تجاری ساختاریافته تلفیقنشده، را افشا کنند. علاوه بر این، شرکتها باید تمام قضاوتها و مفروضات عمده خود را، مانند چرایی کنترل یک واحد تجاری با وجود نداشتن اکثریت سهام، به صراحت توضیح دهند تا تصویر روشنی از روابط پیچیده مالی ارائه شود.
اولین نفر کامنت بزار
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است