اپیزود دوم : آخرین سیگار سرباز

ممنون و شنیدن این قطعه حس خوبی داشت . به یاد شبی افتادم که در گوشه یک فرودگاه نگهبان بودم و به یاد دوستی در گذشته افتادم که مدتها پیش تمام شده بود ولی ان شب اشک الودم کرد که احتمالا به دلیل تناقض اتاق کوچک دانشجویی با برهوت تاریک و بی پایان فرودگاه بود . برای همین با نظر شما درمورد همراهی سرباز و دخترکان موافقم و یک زن دیگر هم هست که این یکی ملکه بی رقیب لحظات تیر خوردن و زخم های دردناک است و ان نام مادر است که حتی مجنون هم هنگام درد به جای لیلی خواهد گفت و باز به عنوان تجربه شخصی عرض می کنم ادم بعد از دست دادن مادر احساس می کند اسیب پذیرتر است و مرهمی ندارد . در پایان بلاچوا جزو ردسانگ یا اهنگ هایی است که سمبل چپ و پارتیزان های ان بودند و در زیر اهنگ انقلاب فرانسه یا انترناسیونال قرار می گیرد که به نوعی سرود ملی چپ ها بود : برخیز ای داغ لعنت خورده... بابت پرحرفی عفو بفرمایید و ممنون

به همه دوستان پیشنهاد میکنم

فضای عاشقانه جنگ دلنوشته های ناب با اهنگ های انتخابی خاص بینظیر بود

بسیار عالی بود