نهج البلاغه 1447 | 24 ربیع الثانی | حکمت 437

حکمت 437 نهج البلاغه: وصف مالک اشتر

متن حکمت:

وَ قَالَ (عليه السلام) وَ قَدْ جَاءَهُ نَعْيُ الْأَشْتَرِ رَحِمَهُ اللَّهُ:

مَالِكٌ، وَ مَا مَالِكٌ! وَ اللَّهِ لَوْ كَانَ جَبَلًا لَكَانَ فِنْداً، وَ لَوْ كَانَ حَجَراً لَكَانَ صَلْداً؛ لَا يَرْتَقِيهِ الْحَافِرُ، وَ لَا يُوفِي عَلَيْهِ الطَّائِرُ.

قال الرضي و الفند المنفرد من الجبال.

ترجمه حکمت:

هنگامى كه خبر مرگ مالك اشتر، رحمه الله، به او رسيد، فرمود:

مالك، مالك چه بود! به خدا سوگند، اگر كوه مى بود، كوهى بى همتا و سرافراز بود و اگر صخره اى بود، صخره اى سخت بود كه سم هيچ ستورى آن را نمى سود و هيچ پرنده اى به اوجش نتوانست پريد.

سید رضى گويد: «فند» كوه هاى منفرد و جدا از ديگر كوهها را گويند.