فصل چهارم - مکث

تردید در بودن یا رفتن .تمام کردن یا ادامه دادن......

بخشی از دنیا همیشه شبیه به رازی برای ما پنهان است.....

نمی شود با سال هایی که ادم ها کنار هم بوده اند ؛ صمیمیت انها را تشخیص داد....

صمیمیت یعنی درک کردن و حس کردن یک فرد با تمام وجود......

باید برای حرف زدن و نزدیک شدن به کسی که قبل تر ها ما را عمیقاً آزرده کرده است محتاط باشیم....

امروز خستگی را حس می کنم ؛ چه خستگی مبارکی......

می گوید : نمیتوانم کنترلش کنم ؛ فکر ها پشت سر هم می آیند......

فرار از اضطراب شبیه فرار از گله ای گرگ است......

در خاطرات تلخ ما ؛ آدم هایی که از دستشان داده ایم ؛ در تجربیات بد طرد شدنمان......