آچار فرانسه نشدن

بذارین یک صحنه آشنا رو تصور کنیم:

صبح وارد مدرسه شدی، هنوز کیف‌تو نذاشتی، دبیر عربی ازتون می خواد تا شمایی که از دستگاه چاپ سر در میارید سوالات امتحان رو براش پرینت بگیرید

بعد مدیر میاد میگه: امروز معلم ادبیات غایبه، میشه تو بری بچه‌ها رو ساکت نگه داری؟

زنگ بعد، معاون مدرسه میگه: بیا صورت جلسه شورای مدرسه رو بنویس، تو که خوش‌خطی!

خب، اینا خنده‌دارن، ولی واقعاً پشتش یه درد بزرگه: ما داریم هویت حرفه‌ای‌مون رو از دست می‌دیم.»

این یعنی «آچار فرانسه شدن». همه‌کاره بودن، جز مشاور بودن.