خطر شبه‌ علم برای گفتمان توسعه‌ در ایران نقدی بر سخنان اخیر دکتر سریع‌القلم

در سال‌های اخیر، برخی در فضای اندیشه، با رجوع به علوم شناختی و زیستی، سعی کرده‌اند علل توسعه نیافتگی را به بخش‌هایی از ذهن انسان ایرانی نسبت دهند. اما آیا این رویکردها علمی‌ اند؟ یا ادامه‌ی همان سنت دیرپای خلقیات‌ نویسی ایرانی هستند که با چهره‌ای مدرن، اما درون‌مایه‌ای تکراری بازگشته‌اند؟

سیامک مهاجری جامعه شناس در این فایل صوتی، سخنرانی اخیر دکتر محمود سریع‌ القلم را مورد واکاوی قرار است؛ سخنرانی‌ که در آن، عقب‌ماندگی ایرانیان به هیجانات لیمبیک و ناتوانی احساسی آنان نسبت داده می‌شود.

اما از پسِ ظاهر خوشایند این گفتارها، چگونه می‌توان آینده توسعه را تخیل کرد؟

چرا این سخنان تا این حد مخاطب می‌یابند؟

پیامدهای چنین سخنانی برای گفتمان توسعه در ایران چیست؟

و چگونه این گفتارها می‌توانند در آینده حتی با تقویت یک الیگارشی نخبگانی منور، به بازتکرار چرخه استبداد بینجامند؟