در این گفتار،
از دل تجربههای زیسته و پژوهشهای روانشناسی،
از تنهایی و پایان آن سخن میگوییم،
از ضرورت پیوند و گفتوگو،
از رازهای شراکت آگاهانه،
و از اینکه چگونه میتوانیم هم تکیهگاه بگیریم و هم تکیهگاه باشیم.
اگر تو هم باور داری که «دیگر تنهایی کافی نیست»،
اگر دل در گرو ساختن رابطههای امن و معناگر داری،
اگر در دل بحران، هنوز به روشنایی ایمان داری،
این گفتار برای توست.
با ما همراه شو؛
برای ساختن، برای ماندن، برای معنا دادن به بودن.
اولین نفر کامنت بزار
در این گفتار،
به سوال چگونه در...
در این گفتار،
در این روزهای پرآشوب،...
در این گفتار، از «حالا چه باید کرد؟» عبور میکن...
در این گفتار، فرصتیست برای درنگ، برای نگاهی دو...
در این گفتار، به واکاوی روانشناختی و فلسفی یکی...
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است