مگر تو با ما نبودی؟

دل من هنوز کفش هایت را کنار در گذاشته؛ مبادا روزی برگردی. من هنوز بر مزار وعده هایمان هر پنجشنبه، فانوس روشن میکنم، مبادا در ره سرمد رفتنت ترسان بمانی.

گاهی هم ادم دلتنگ کسی میشه، که هیچوقت نیومده که بره… و چقدر حسرت که کاش اون روز میگفتیم واقعیت اینه « میخوام که بمونی.»