اپیزود ششم | شعر «گلستانه» اثر سهراب سپهری | به روایت کاف صاد

این بار، با «گلستانه» می‌رویم کنار پنجره‌ای که سهراب باز کرده؛ به باغ، به نور، به صدای خاک.

یه شعرِ قدم‌زنان، نرم و خلوت، که می‌تونه یه‌جور گفت‌و‌گو با خودت باشه، اگه بذاریش توی گوشِ دلت.

اگه تو هم از اونایی هستی که گاهی باید بزنی بیرون از هیاهو، این اپیزود مال توئه.

بشنو، لذت ببر و اگه حسش کردی، برای یکی دیگه هم بفرست. شاید اونم دلش هوای گلستان کرده باشه.