17_دلباختگی

از متن : " فرشته ای همیشه همراه من بود. فرشته در قلبم جای داشت. و شاید بخش بکر و برفی❄️ قلبم بود. او مانند منشی مخصوصی پشت میزی از چوب کمرنگ می نشست و به جای من مکانبات آزاردهنده را می نوشت . فرشته به شیوه خاص خودش با فروتنی از من حمایت می کرد مرا از انجام کاری باز می داشت یا سکوت را توصیه می کرد. سکوت ک ثبات خوشایند سال های کودکی ام ، کسالت و اندوهم از سفر و شادیم از دیدن چشم انداز باغی که در برابر اتاق ایام کودکی ام بود، همه را مدیون فرشته بودم. ...."

ترانه پایانی: " هنوزم" تورج شعبانخانی